The article presents an analytical review of global practices in Halal regulation as an independent domain of public policy, technical regulation, and international trade. Legal and institutional models of Halal regulation in countries with different legal systems and varying integration of religious norms into public administration are examined. Mandatory, conditionally mandatory, secular, and export-oriented regulatory models are analyzed along with their main advantages and risks. Special attention is given to institutional fragmentation, accreditation of certification bodies, the use of Halal as a non-tariff barrier, and its role in export positioning. Based on a comparative analysis, general conclusions on global trends in the development of the Halal industry are formulated.
The article presents an analytical review of global practices in Halal regulation as an independent domain of public policy, technical regulation, and international trade. Legal and institutional models of Halal regulation in countries with different legal systems and varying integration of religious norms into public administration are examined. Mandatory, conditionally mandatory, secular, and export-oriented regulatory models are analyzed along with their main advantages and risks. Special attention is given to institutional fragmentation, accreditation of certification bodies, the use of Halal as a non-tariff barrier, and its role in export positioning. Based on a comparative analysis, general conclusions on global trends in the development of the Halal industry are formulated.
Мақалада халал саласын мемлекеттік саясаттың, техникалық реттеудің және халықаралық сауданың дербес бағыты ретінде құқықтық реттеудің әлемдік тәжірибесіне аналитикалық шолу ұсынылған. Әртүрлі құқықтық жүйелері бар және діни нормалардың мемлекеттік басқаруға ықпалы әртүрлі елдердегі халал реттеу модельдері талданған. Халалды міндетті, шартты міндетті, зайырлы және экспортқа бағдарланған реттеу модельдерінің артықшылықтары мен тәуекелдері қарастырылған. Сертификаттау органдарын аккредиттеу, институционалдық фрагментация, халалды тарифтік емес тосқауыл ретінде пайдалану мәселелеріне ерекше назар аударылған.